Kaynanam beni uyandırmak için üzerime bir kova soğuk su döktü ama

Sırtımdan aşağı süzülen soğuk su, serin sabah havasının yaratabileceğinden daha derin bir ürpertiye sebep oldu. Kayınvalidem, yüzünde kendini beğenmiş bir ifadeyle, sanki bu aşağılama eylemi sadece haklı değil, aynı zamanda gerekliymiş gibi orada duruyordu. Topuklarının üzerinde dönüp odadan çıktı ve beni sırılsıklam ve şaşkın bir halde bıraktı.
O ilk anlarda, buz gibi su tepki verme yeteneğimi dondurmuş gibiydi. Titreyerek orada oturdum, az önce olanları anlamaya çalışıyordum. Düşüncelerim inanmazlık, öfke ve taşmak üzere olan bir öfkenin karmaşasıydı. Alt kattaki mutfakta, az önce yaşanan kaostan habersiz kocamın sesini duyabiliyordum. Annesinin davranışlarından dehşete düşeceğini biliyordum ama artık nasıl savunmaya devam edebilirdi ki?Go’rsele ilerleyn devamı sıonrakı sayfada..

Sayfalar: 1 2 3