Kocam Kızımızın Okul Projesi İçin DNA Testi Vermeyi Reddedince Gizlice Yaptırdım! Sonuçları Görünce Titreyerek Polisi Aradım

Her şey üç ay önce kızım Tuğçe'nin okuldan büyük bir heyecanla eve gelmesiyle başladı. Fen projesi için ikimizden de yanak içi DNA örneği alması gerekiyordu. Ben hiç düşünmeden hemen kabul ettim.

O sırada kocam Gökhan işten yorgun argın geldi. Tuğçe elindeki pamuklu çubukla heyecanla babasına yaklaşıp, "Baba, proje için senin de örneğine ihtiyacım var, hadi ağzını aç!" dediğinde kocam olduğu yerde buz kesti. Yüzündeki o yorgun ama sıcak ifade aniden silinmiş, yerine daha önce hiç görmediğim bembeyaz, donuk bir surat gelmişti.

Sesi bir anda buz gibi ve sert bir hal aldı. "Hayır!" diye bağırdı. Kiti Tuğçe'nin elinden hışımla çekip aldı ve kutuyu avucunda buruşturdu. "DNA'mızı öyle saçma sapan veritabanlarına yüklemeyeceğiz. O bilgilerle ne yaptıklarını biliyor musunuz? Bu resmen bizi fişlemek!" diyerek kiti çöpe attı.

Bu tepkisi beni fena halde şüphelendirdi çünkü Gökhan, evimizin her odasında sürekli sesimizi dinleyen akıllı ev asistanları kullanan bir adamdı; mahremiyet normalde umurunda bile olmazdı.

Tuğçe'ye yıllarca süren "sebebi belirsiz kısırlık" teşhisinden sonra tüp bebek yöntemiyle sahip olmuştuk. O dönem klinikteki bütün evrak işlerini hep Gökhan halletmişti. Ben de ona gözüm kapalı güvenmiştim. Ertesi sabah o işe gittikten sonra, tezgâhta bıraktığı yıkanmamış kahve kupasını aldım. Tuğçe'nin yedek çubuklarından biriyle kupadan gizlice bir örnek alıp laboratuvara gönderdim. Sadece kuruntu yaptığımı düşünüyordum ama gerçeği bilmek zorundaydım.

Pazartesi günü sonuçlar geldiğinde ellerim hissizleşti. Anne: Eşleşiyor. Baba: %0 eşleşme.

Fakat inanın bana en korkunç kısmı bu değildi! Veritabanı, Tuğçe'nin gerçek babasıyla %99.9 oranında bir eşleşme bulmuştu. Biyolojik baba kesinlikle BİR YABANCI DEĞİLDİ. O ismi ekranda gördüğüm an midem kasıldı, kusacak gibi oldum. O kişi, evimize sürekli girip çıkan, hatta kızımı doğduğu gün kucağına alıp seven o tanıdık yüzdü... İşte o an titrememi zar zor durdurup hemen 112'yi aradım.

Ekranda parlayan isim, Gökhan’ın ağabeyi, yani Tuğçe’nin "Sinan Amcası"ndan başkası değildi.

Nefes alamıyordum. Sinan, ailenin her zaman sorunlu, karanlık işlere bulaşmış ve yıllarca hapiste yatmış "kara koyunu"ydu. Gökhan bana her zaman ağabeyinden nefret ettiğini, onun tehlikeli biri olduğunu ve evimize sadece bayramlarda on dakika uğramasına sırf annelerinin hatırı için izin verdiğini söylerdi. Ancak ekrandaki bu %99.9'luk genetik eşleşme, bana yıllardır anlattığı o masalın ne kadar iğrenç bir yalan olduğunu yüzüme haykırıyordu Devamı icin sonraki sayfaya geciniz...