Annem beni 3 aylıkken bisiklet sepetinde bıraktıktan sonra babam beni tek başına büyüttü—18 yıl sonra, mezuniyet törenime şok edici bir iddiayla geldi.
Annem beni 3 aylıkken bisiklet sepetinde bıraktıktan sonra babam beni tek başına büyüttü—18 yıl sonra, mezuniyet törenime şok edici bir iddiayla geldi.
Babam on yedi yaşında baba olacağını hiç beklemiyordu.
Özellikle de lise mezuniyetinden önceki gece.
Hayatım boyunca bana anlattığı hikâyeye göre, geç bir vardiyadan eve dönerken evinin dışındaki çitin yanında garip bir şey fark etmiş.
Eski bisikleti.
Ve ön sepetinde... bir bebek.
Ben.
Battaniyenin içine sıkıştırılmış bir not vardı. Sadece iki cümle.
"O senin. Bunu yapamam."
Bu, beni doğuran kadından bir daha hiç kimsenin haber alamadığı ilk ve son seferdi.
Babam hamile olduğunu bile bilmiyordu.
Ertesi sabah, mezuniyet törenine kep ve cübbesini bir elinde, beni de diğer elinde tutarak geldi.
Ama şimdi, benim mezuniyet törenimde karşıma çıkan o yabancı kadın, bütün hayatımı değiştirecek bir şey söylemek üzereydi.
"Bugünü kutlamadan önce... baban dediğin adam hakkında bilmediğin bir şey var..." dedi.
Çevremizdeki sesler bir anda uzaklaştı. Babama baktım. İlk kez yüzündeki rengin çekildiğini gördüm.
Kadın derin bir nefes aldı.
"Ben annenim."
Kalbim yerinden çıkacak gibi oldu.
Babam başını öne eğdi.
Yıllardır hayalini kurduğum an buydu belki de. Annemi bulmak. Neden gittiğini öğrenmek. Ama şimdi karşımda dururken hissettiğim şey özlem değildi.
Öfkeydi.
"Neden geldin?" diye sordum.
Kadının gözleri doldu.
"Çünkü gerçeği bilmeye hakkın var."
Babam sessizce uzaklaşmaya çalıştı ama kolundan tuttum.
"Hayır. Kimse gitmiyor. Bugün her şeyi öğreneceğim."
Kadın gözlerini babama çevirdi.
"Sana söylediklerinin hepsi doğru değil."
Babamın çenesi gerildi.
"O zaman söyle," dedi sakin bir sesle.
Kadın titreyerek konuşmaya başladı.
"Ben seni bırakıp gitmedim. Seni almak için geri döndüm."
Ne dediğini anlamakta zorlandım.
"Ne demek istiyorsun?"
"Üç ay sonra geri döndüm. Seni görmek istedim. Ama baban beni kovdu. Bana seni bir daha göstermedi."
Şaşkınlık içinde babama baktım.
O ise gözlerini kapattı.
Kadın devam etti.
"Gençtim. Korkmuştum. Hata yaptım. Ama seni tamamen terk etmek istemedim. Defalarca geri geldim."
Bir an için dünya başıma yıkılmış gibi oldu.
Babam bana yalan mı söylemişti?
Yıllarca anlattığı hikâye eksik miydi?
Babam sessizce konuştu.
"Evet. Geri geldi."
Kadın zafer kazanmış gibi başını kaldırdı.
Ama babam devam etti.
"Ve sarhoştu."
Kadının yüzü düştü.
"İlk gelişinde ayakta duramıyordu. İkinci gelişinde yanında başka bir adam vardı. Üçüncü gelişinde senden çok para istiyordu."
Kadın ağlamaya başladı.
"Bu doğru değil..."
Babam cebinden eski, yıpranmış bir zarf çıkardı.
"Tam on sekiz yıldır bunu saklıyorum."
Zarfın içinden birkaç belge ve fotoğraf çıktı.
Kadın onları görünce yüzünü çevirdi.
Belgelerde polis tutanakları vardı.
Kadının yıllar önce uyuşturucu kullanımı nedeniyle gözaltına alındığını gösteriyordu. Bir başka belgede ise çocuk koruma biriminin raporu bulunuyordu grsele ilerleyn devamı sonraki syfada.....
