Genç bir gelin her gün çarşaflarını değiştiriyordu… ta ki bir gün kayınvalidesi içeri girene kadar.

Elena, yanakları hafif bir pembelikle kızararak durakladı ve göz temasından kaçınarak yere baktı. Tereddüdü merakımı daha da artırdı. Ortada hiçbir sebep yokken bu kadar sık ​​çarşaf değiştirmek alışılmadık, hatta takıntılı bir davranıştı. Çarşaflar ılık esintide dalgalanıyor, aramızdaki ağır sessizlikle tam bir tezat oluşturuyordu.
— “Ah, sadece yapmayı sevdiğim bir şey,” diye cevapladı sonunda, sesinde gergin bir kahkaha vardı. “Güneşte kurutulmuş çarşafların taze kokusunu seviyorum.”
Mantıklı bir açıklamaydı ama içimde kalıcı bir huzursuzluk bıraktı. Onu daha fazla zorlamamaya karar verdim, bunun yerine onu yakından takip etmeyi tercih ettim.Go’rsele ilerleyn devamı sonraki sayfada..

Günler geçtikçe merakım daha da arttı. Elena’nın sık sık ortalığı toplama bahanesiyle odasına çekilip, sonra temiz çarşaflarla çıktığını fark ettim. Bunu hep gizlice, sanki bir şey saklıyormuş gibi yapardı.
Sonra huzursuz endişemin şok edici bir gerçeğe dönüştüğü gün geldi. Oturma odasını toplarken gözlüğümü Lucas ve Elena’nın odasında bıraktığımı fark ettim. Koridorda yürürken ahşap döşemeler ayaklarımın altında hafifçe gıcırdıyordu. Kapılarına ulaştığımda, kapı hafifçe aralıktı. Tereddüt ettim ama sonra içeri girmeye karar verdim.
Oda lavanta kokusuyla doluydu ama dikkatimi çeken, yatağın yanında diz çökmüş Elena’ydı. Düşüncelere dalmış gibiydi, parmakları yorganın karmaşık desenlerini takip ediyordu. Tam varlığımı duyurmak üzereydim ki dudaklarından hafif bir hıçkırık kaçtı.

— “Elena?” diye seslendim yavaşça, onun sıkıntılı halinin sesi kalbimi sıkıştırdı.
Şaşkınlıkla yukarı baktı ve hemen elinin tersiyle gözlerini sildi. İşte o zaman bileğindeki, bluzunun uzun kollarıyla