O sabah köyde davul zurna inledi, herkesin yüzü güldü ama benim içim yanıyordu. Beyaz gelinliğimi giydim, başıma duvağı taktılar. Aynaya baktım; gülümseyen bir yüz vardı ama içim paramparça. Çünkü biliyordum; bu düğün bana murat değil, bela getirecekti.
Kaynana Sultan’ı bilirdim; gözü dönmüş, dili bıçak gibiydi. Görümce Emine desen, anasından farksız. Daha dün gece kulağıma eğilip, “Sen bizim ocağa gelin değil, köle geldin!” demedi mi? Yüreğim buz kesti. devamı sonraki sayfada…
Pages: 1 2
