Dorothy ön sıraya ulaştığında, Emily’nin beyaz elbiseler giymiş nedimeleri yerlerinden kalktılar. Her biri, Emily’ninkiyle aynı küçük bir buket taşıyordu. Elbiseleri sade ama zarifti ve Emily’nin göz alıcı gelinliğini tamamlayacak şekilde seçilmişti. Tüm nedimelerin beyazlar içinde olması herkesi hazırlıksız yakalamıştı, ancak Emily’nin planının asıl parlaklığı henüz ortaya çıkmamıştı.
Emily öne çıkıp annesine sımsıkı sarıldı. Bu hareket sadece gösteriş amaçlı değildi, samimiydi. Mikrofonu görevliden alıp konuklara hitap etmek üzere döndü.
“Bayanlar ve baylar,” diye başladı Emily, sesi net ve kararlıydı. “Bugün sadece Jake ile aramızdaki sevginin kutlaması değil. Ailenin, birliğin ve kimliğimizin her parçasını kucaklamanın kutlaması.”
Gülümseyerek annesine döndü. “Anne, bana güçlü olmayı, öne çıkmayı ve yürekten sevmeyi sen öğrettin. Bugün, ilgi odağı olmadığını bilmeni istiyorum. Sen de onun bir parçasısın.”
Nedimeler öne çıkıp Dorothy’nin etrafında yarım daire oluşturdular. Emily, annesine diğerlerine benzeyen bir buket uzattı. Dorothy’nin başta tereddütlü de olsa çembere katılmasını izleyiciler hayranlıkla izledi. Konuklar alkışlamaya başlayınca gerginlik dağıldı.
Tören kahkahalar ve sevinç gözyaşlarıyla devam etti. O anda, Emily’nin planı, potansiyel olarak tuhaf bir durumu yatıştırmakla kalmamış, aynı zamanda onu dokunaklı bir sevgi ve kabullenme göstergesine dönüştürmüştü. Dorothy, tüm cesaretine rağmen, kızının bu hareketinden gerçekten etkilenmiş görünüyordu.
Daha sonra, resepsiyon tam gaz devam ederken, Dorothy dans pistinin gözdesi oldu. Konuklarla dönüp gülüyor, önceki niyetlerini unutuyordu. Emily’nin dahiyane yedek planı sadece günü kurtarmakla kalmamış, aynı zamanda herkesi birbirine daha da yakınlaştırmıştı.
Sonuç olarak, düğün Emily ve Jake’in aşkının mükemmel bir yansımasıydı; ailenin, kusurlarıyla birlikte bir kutlamasıydı. Yeni evliler, beyazlar içindeki sevdikleriyle çevrili olarak ilk dansları için dans pistine çıktıklarında, bunun kimsenin kolay kolay unutamayacağı bir gün olduğu açıktı.
