Benim adım Neriman. Altmış beş yaşıma girdiğim gün, aynanın karşısında uzun süre kendime baktım. Saçlarımda beyazlar vardı, yüzümde yılların bıraktığı…
Devamını Oku
Kocam beni küçük kız kardeşim için terk ettiğinde, insanların bir kadının kalbinin aynı anda kaç parçaya bölünebileceğini bilmediğini anladım. Önce…
Devamını Oku
69 yaşındaydım. Hayatım boyunca çocuklarım için çalışmış, onların mutluluğunu kendi mutluluğumdan önce tutmuştum. Eşim öldüğünde henüz elli sekiz yaşındaydım. O…
Devamını Oku
Benim adım Dilan. On dokuz yaşındaydım ve yaşadığım köyde kendimi hiçbir zaman güzel hissetmemiştim. Kiloluydum, bunu biliyordum. Çocukluğumdan beri insanların…
Devamını Oku
Oğlum Arda'nın son birkaç aydır eve sürekli aynı kişiyi getirmesine başta hiç anlam verememiştim. Gelen kişinin adı Baran'dı. Arda onunla…
Devamını OkuKomşuma her gün yardım ettim, ta ki hayatını kaybedene kadar — beş yıl sonra kapımın önünde tahta bir kutu buldum.…
Devamını Oku
Masaya bırakılan şey küçük, siyah bir deri kaplı defterdi. İlk bakışta sıradan görünüyordu. Fakat Oğuz’un yüzündeki ifade, bunun sıradan bir…
Devamını Oku
Kayınvalidem bana “Plaja gitmek için fazla yemişsin” deyip herkesin içinde güldü, herkes de ona katıldı — ama gün batımında bana…
Devamını Oku
Kapıya vuran kişinin kim olduğunu anlamak için doktora baktım. Yüzü bembeyaz olmuştu. Birkaç saniye boyunca hiçbirimiz konuşmadık. Sonra doktor derin…
Devamını OkuBahar’ın sesi salonda yankılandığında ilk başta kimse ne duyduğunu tam olarak anlayamadı. Televizyonun uğultusu ve mutfakta hareket eden tabakların sesi…
Devamını Oku
Olduğum yerde öylece kaldım. Cenazeden sonra herkes yavaş yavaş dağılırken, o adamın sözleri zihnimde dönüp duruyordu. “Annenin başına gerçekten ne…
Devamını Oku
Eşim öldüğünden beri evimin sessizliğine alıştığımı sanıyordum. Oysa insan bazı geceler, yıllardır aynı odalarda tek başına yaşadığını ancak kapıyı kapatıp…
Devamını Oku