Kızım, kemoterapi yüzünden dökülen saçlarım için kendi saçlarını kestirip bana peruk yaptırdı. Ertesi gün ise okuldan gelen telefonla dünyam başıma yıkıldı: “Polis kızınızı arıyor, hemen okula gelin!”
Memurun sözleri odadaki sessizliği daha da ağırlaştırdı.
"Zeynep'in kötü bir niyeti olduğuna inanmıyoruz," dedi sakin bir sesle. "Ama son iki haftadır yaptığı bazı şeyler dikkatimizi çekti."
Boğazım düğümlendi.
"Neler yaptı kızım?"
Memur masanın üzerine şeffaf bir dosya bıraktı. İçinden birkaç güvenlik kamerası görüntüsü çıkardı. Fotoğraflarda Zeynep, okul çıkışında farklı kuaför salonlarına girip çıkıyordu. Bir başka karede ise mahallemizdeki eczanenin önünde beklediği görülüyordu.
"Bunlar suç mu?" diye sordum şaşkınlıkla.
"Hayır," dedi memur. "Ama dün akşam bir ihbar aldık."
Meğer sosyal medyada bir kadın, kuaför salonundan teslim edilmek üzere hazırlanan gerçek saç peruğunun çalındığını paylaşmıştı. Güvenlik kamerasındaki görüntülerde kapüşonlu genç bir kız görülüyordu. Boyu ve kıyafetleri Zeynep'e çok benziyordu.
İhbar bunun üzerine yapılmıştı.
Kalbim sıkıştı.
"Ben hiçbir şey çalmadım." dedi Zeynep sonunda, gözlerinden yaşlar süzülerek.
Memur başını salladı.
"Bunu biliyoruz. Ama olayı tam olarak açıklaman gerekiyor."
Zeynep derin bir nefes aldı.
"Annem için peruk yaptırmak istedim. İlk gittiğim kuaför ücretsiz yapamayacağını söyledi. İkinci kuaför de çok pahalı olduğunu söyledi. Sonra başka salonlara gidip saç bağışı yapan insanlar olup olmadığını sordum."
Hepimiz sessizce onu dinliyorduk.
"En son gittiğim kuaförde çalışan abla bana kendi saçımı kesersem indirim yapacağını söyledi. Ben de kabul ettim."
"Çalınan peruk?" diye sordu memur.
Zeynep başını iki yana salladı.
"Onu hiç görmedim bile."
Tam o sırada kapı çalındı.
İçeri orta yaşlı, şık giyimli bir kadın girdi.
Elinde büyük bir çanta vardı.
Memurlardan biri ayağa kalktı.
"İşte ihbarı yapan hanımefendi."
Kadın Zeynep'e uzun uzun baktı.
Sonra şaşkınlıkla kaşlarını çattı.
"Hayır..." dedi. "Bu kız değil."
Odadaki herkes donup kaldı.
Kadın telefonunu çıkarıp güvenlik kamerasındaki görüntüyü açtı.
"Kapüşon yüzünden benzetmişim. Ama yüzünü şimdi görünce emin oldum. Bu kız başka biri."
Memur bana döndü.
"Yanlış teşhis yüzünden sizi buraya çağırmak zorunda kaldık. Kusura bakmayın."
Derin bir nefes aldım ama hâlâ rahatlayamamıştım.
Tam çıkacakken kuaför salonundan gelen kadın söz istedi grsele ilerleyn devamı sonrki syfada....
