“Tam o anda mahkeme salonunun ağır kapısı açıldı. İçeri giren kişiyi gördüğüm anda nefesim kesildi.” Kapıda duran adamı en son kırk altı yıl önce görmüştüm. Saçları artık tamamen beyazlamış, omuzları çökmüş, yüzü yılların bıraktığı derin çizgilerle kaplanmıştı. Fakat gözlerini tanımamam mümkün değildi. Salonun içindeki uğultu bir anda kesildi. Kızım Burçin...
