Lisede Aşık Olduğu Kadını Altmış Yıl Sonra Buldu… Karşısına Geçip Evlenme Teklifi Etti, Ama Aldığı Cevap Hayatını Sonsuza Dek Değiştirdi

Kemal'in kalbi hızla çarpıyordu. Emine'nin sesi yılların yorgunluğunu taşısa da gözlerinde hâlâ gençliğindeki o sıcaklık vardı.

"Ne demek istiyorsun?" diye sordu Kemal, boğazındaki düğümü yutmaya çalışarak.

Emine derin bir nefes aldı. Pencerenin dışındaki bahçeye baktı, sonra yeniden ona döndü.

"Senin beni terk ettiğini sandım. Ama gerçek hiç de öyle değildi."

Kemal şaşkınlıkla başını salladı.

"Ben seni terk etmedim. Günlerce seni aradım. Evine gittim, çalıştığın yere gittim. Bana, başka biriyle nişanlandığını söylediler."

Emine acı bir tebessüm etti.

"Bana da senin başka bir şehre taşındığını ve evlenmek üzere olduğunu söylediler."

İkisi de birkaç saniye sessiz kaldı. Altmış yıl boyunca taşıdıkları yükün aslında tek bir yalandan doğduğunu anlamak ikisini de derinden sarsmıştı.

"O gün ne olmuştu?" diye sordu Kemal.

Emine gözlerini kapattı.

"Babam..."

Tek kelime bile Kemal'in içini burkmaya yetmişti.

"Babam seni hiçbir zaman istemedi. Fakir olduğunu, bana iyi bir hayat sunamayacağını düşünüyordu. Senin gönderdiğin mektupları benden sakladı."

Kemal'in gözleri büyüdü.

"Mektuplar mı?"

"Evet."

"Ben sana tam on yedi mektup yazdım."

"Ben ise sana dokuz tane."

İkisi de aynı anda sustu.

Emine yavaşça devam etti.

"Yıllar sonra annem ölmeden birkaç gün önce bana küçük bir kutu verdi. İçinde senin bütün mektupların vardı. Babam hiçbirini bana ulaştırmamış."

Kemal'in elleri titremeye başladı.

"Ben de senin beni istemediğini düşündüm."

"Ben de öyle."

İkisi aynı acıyı farklı yerlerde yaşamıştı grsele ilerleyn devamı sonrki syfada....