“Salondaki herkes sessizliğe gömüldü. Volkan’ın yüzü bembeyaz kesildi.” Bora elindeki kâğıda birkaç saniye baktı. Ben ön sırada otururken kalbimin göğsümden çıkacakmış gibi attığını hissediyordum. O kâğıdın ne olduğunu bilmiyordum. Bora’nın yıllardır babasına dair içinde neler taşıdığını da tam olarak bilmiyordum. Çünkü oğlum hiçbir zaman nefret dolu bir çocuk olmadı. Babası...
