Karım Kız Arkadaşlarıyla Tatile Gitti… Döndüğünde Uzun Kollu Tişörtünü Çıkarmak İstemedi. Kolunu Görünce Hayatım Başına Yıkıldı

Üzerimde sanki tonlarca ağırlık vardı. Parmaklarım telefonun ekranında donup kalmıştı. İlk mesajı okurken aklım hâlâ Zeynep'in beni aldattığını düşünüyordu. Fakat konuşmalar ilerledikçe olayın bambaşka bir yere gittiğini fark ettim.

Grubun en konuşkanı olan Aslı şöyle yazmıştı:

"Bence artık saklamamalısın. Gerçeği öğrendiğinde ilk başta şaşıracak ama sonunda seni anlayacak."

Bir başkası cevap vermişti:

"Yine de Emre'nin adını görünce yanlış anlayabilir. Keşke başka bir yol bulsaydık."

Zeynep ise yalnızca tek bir cümle yazmıştı.

"Doğru zamanı bekliyorum."

Telefonu yavaşça masaya bıraktım. Kafam daha da karışmıştı. Eğer gerçekten bir ihanet olsaydı neden arkadaşları "yanlış anlayacak" diye konuşuyordu?

Zeynep banyodan çıktı. Yüzünde her zamanki sıcak gülümsemesi vardı.

"Bana öyle bakıyorsun ki sanki hayalet görmüş gibisin."

Bu kez susamadım.

"Kolundaki dövmeyi gördüm."

Gülümsemesi bir anda kayboldu.

Yüzü bembeyaz oldu.

Birkaç saniye boyunca tek kelime edemedi.

"Telefonunu da okudum." dedim.

Başını öne eğdi.

"Biliyorum... Yapmaman gerekiyordu ama seni suçlayamam."

"Emre kim?"

Bu soruyu sorarken sesim titriyordu.

Zeynep derin bir nefes aldı.

"Bana beş dakika verir misin?"

Sessizce başımı salladım.

Yatak odasına gitti. Çekmeceden eski, yıpranmış bir dosya çıkardı. İçinde yıllar önce çekilmiş fotoğraflar, bazı belgeler ve sararmış bir mektup vardı.

Fotoğraflardan birinde henüz on iki yaşlarında iki çocuk duruyordu.

Birisi Zeynep'ti.

Diğeri ise tanımadığım bir erkek çocuğu.

"Bu Emre."

"Kim bu?"

"Görmediğin çünkü sana hiç anlatamadığım kişi."

Zeynep gözyaşlarını silmeye çalıştı.

"Ben çocukken bir erkek kardeşim vardı."

Şaşkınlıktan konuşamadım.

"Ama... Sen tek çocuktun."

"Herkes öyle biliyor."

Anlatmaya başladı.

Emre, kendisinden üç yaş küçük kardeşiymiş. Henüz sekiz yaşındayken lösemiye yakalanmış. Ailesi bu acıyla baş edemediği için yıllar boyunca ondan hiç bahsetmemeye karar vermiş. Evde bütün fotoğrafları kaldırmışlar. İsmi anılmamış. Sanki hiç yaşamamış gibi davranmışlar gorsele ilerleyn devamı sonraki syfada....