Müstakbel eşimi, yeğenimi kızım gibi tanıtarak sınadım; tuvalete gittiğim anda yaptığı şey, nişanı aynı gün bitirmeme sebep oldu.
“Mesaj yeğenimden gelmişti. Ekranda sadece birkaç kelime vardı: ‘Hemen geri gel.’ Kalbim hızla atmaya başladı. Çünkü o mesajın arkasında, görmek istemediğim bir gerçeğin olduğunu artık hissediyordum…”
Telefonu elimde tutarken birkaç saniye boyunca olduğum yerde kaldım. İçimde bir ses hemen masaya dönmem gerektiğini söylüyordu ama başka bir ses de beni uyarmaya çalışıyordu. Belki de görmek istemediğim şey gerçekten karşımdaydı.
Derin bir nefes aldım ve tuvaletten çıktım.
Masaya doğru yürürken uzaktan onları gördüm.
Nişanlım sandalyeye biraz yaklaşmıştı. Yeğenim ise yüzünde garip bir ifade ile oturuyordu. Beni görünce hemen toparlandı. Nişanlım da beni fark edince eski sakin haline dönmeye çalıştı.
Ama artık çok geçti.
Gözlerindeki o değişimi görmüştüm.
“Ne oldu?” dedim, sanki hiçbir şey fark etmemişim gibi.
Yeğenim bana baktı. Birkaç saniye sustu. Sonra telefonunu bana uzattı.
“Bunu görmen gerekiyor,” dedi.
Ekranda mesajlar vardı.
Nişanlım, ben tuvalete gitmeden hemen önce telefonundan bir şey yazmaya çalışmıştı. Yeğenim fark etmeden onun ekranına bakmıştı.
Mesajlardan biri şuydu:
