Eski eşim, doğumdan sonra değişen bedenimin onu “iğrendirdiğini” söyleyerek beni ve yeni doğan kızımızı terk etti.

Murat'ın sesi balo salonunda yankılanınca herkes dönüp bize baktı.

"Bunu bana nasıl yaparsın?" diye bağırıyordu. Yüzü öfkeden kıpkırmızı olmuştu ama gözlerinin derinliklerinde korku vardı. Yıllar önce beni terk ederken kendinden o kadar emindi ki bir gün yeniden karşıma bu şekilde çıkabileceğim aklının ucundan bile geçmemişti.

Yanımdaki adam, kolunu belimden çekmeden sakin bir ifadeyle Murat'a baktı.

"Bir sorun mu var?" diye sordu.

Murat beni işaret etti.

"Bu kadın benim eski eşim."

Adam hafifçe gülümsedi.

"Biliyorum."

Bu tek kelime Murat'ın dengesini daha da bozdu.

"Kim olduğumu biliyorsan onunla burada bulunmaman gerektiğini de bilirsin."

Adam kaşlarını kaldırdı.

"Bana kiminle görüşeceğimi söyleyecek kişi sen değilsin."

Salondaki fısıltılar giderek artıyordu. Organizasyon komitesi üyeleri bile konuşmayı bırakmış, yaşananları izliyordu.

Derin bir nefes aldım.

"Murat, üç yıl önce beni ve birkaç günlük kızını geride bırakırken bana ne demiştin, hatırlıyor musun?"

Yüzü gerildi.

"Cevap vermene gerek yok. Ben hiç unutmadım."

Salondaki sessizlik daha da ağırlaştı.

"'Bu beden beni iğrendiriyor.' Bunlar senin sözlerindi. Hamileliğin ve doğumun bana neler yaşattığını umursamadın. Aynaya her baktığımda eksiklerimi görmemi sağladın."

Başını iki yana salladı.

"O kadar büyütecek bir şey değildi."

Gülümsedim.

"Sen hâlâ anlamıyorsun."

Yanımdaki adam elimi daha sıkı tuttu.

"Bu kadın," dedi, "şirketimizin en başarılı yatırım danışmanlarından biri. Son iki yılda yürüttüğü projeler sayesinde yüzlerce kişiye istihdam sağlandı. Bugün burada olmasının nedeni sadece davetli olması değil, gecenin en büyük bağışçılarından biri olması."

Murat'ın gözleri şaşkınlıkla açıldı grsele ilerleyn devamı sonraki syfada....