Hemşire yeni doğan oğlumu kucağında odaya getirdiği anda annem, sanki karşısında utanç verici bir şey görmüş gibi irkilerek geri çekildi.

2. BÖLÜM – 3. BÖLÜM SONRAKİ SAYFADA..

“Az önce bir şey söylüyordunuz,” dedi Koray sakin bir sesle.

Sonra masanın üzerindeki hisse devir dosyasını gördü.

Dosyayı eline aldığı anda babam ilk kez gerçekten korkmuş görünüyordu.

Çünkü Koray yalnızca oğlumun babası değildi.

Koray Ersever, Northvale Development Group’un son iki yıldır almaya çalıştığı en büyük özel inşaat projesinin ana yatırımcısıydı.

Dahası vardı.

Babamın ve Doruk’un şirketi ayakta tutabilmek için kredi aldığı yatırım fonunun da en büyük ortağıydı.

Annemin yüzündeki renk tamamen kaybolmuştu.

Babam birkaç saniye konuşamadı.

Sonunda boğazını temizledi.

“Bu… aile içi bir mesele.”

Koray elindeki dosyanın kapağını açtı.

İlk sayfaya baktı.

Sonra ikinci sayfaya geçti.

Yüzünde en küçük bir şaşkınlık bile yoktu.

“Bir kadını doğum yaptığı gün tehdit edip hisselerini zorla almaya çalışmak aile meselesi değildir,” dedi.

Babam hemen sertleşti.

“Kimse onu tehdit etmiyor.”

Koray gözlerini kaldırdı.

“Az önce çocuğunu tek kuruş destek almadan büyütmek zorunda kalacağını söylemediniz mi?”

Babam bana döndü.

O an yüzündeki bakışı hiç unutmadım.

Sanki bütün bunları Koray’a benim anlattığımı düşünüyordu.

Oysa anlatmamıştım.

Kapının yanında duran avukatlardan biri çantasını açıp kalın bir dosya çıkardı.

Koray benim yanıma geldi.

“İyi misin?” diye sordu.

Başımı salladım.

Atlas hâlâ göğsümde uyuyordu.

Bütün bu gerginlikten habersizdi.

Koray onun yüzüne birkaç saniye baktıktan sonra yeniden aileme döndü.

“Bugün buraya geliş amacınızın ne olduğunu biliyorduk.”

Annem kaşlarını çattı.

“Ne