Görevden Döndüğümde Karım Herkese Annemin Hafızasını Kaybettiğini ve Artık Tek Başına Yaşayamayacağını Söylüyordu.
BÖLÜM 3:
Ve sonunda bir şey buldum.
Aylar önce açılmış gizli bir hesap.
Benim bilmediğim bir ortaklık.
Ve yanında başka bir isim.
Derya’nın eski ortağı.
Yıllar önce dolandırıcılık şüphesiyle araştırılmış bir adam.
Her şey birleşmeye başlamıştı.
Ama hâlâ eksik bir parça vardı.
Derya neden annemi hedef almıştı?
Cevabı ertesi gün buldum.
Mutfakta bıraktığım ses kayıt cihazındaki dosyaları dinlerken.
Önce boş sesler geldi.
Sonra Derya’nın sesi.
“Biraz daha dayanırsa imzayı alacağız.”
Diğer kişi cevap verdi.
“Peki ya oğlun?”
Derya güldü.
“Onu annesini korumaya çalışırken suçlu göstereceğiz.”
Sandalyeye yaslandım.
Kanım donmuştu.
Ama kayıt devam ediyordu.
“Bütün para bize geçince zaten hiçbir şey yapamaz.”
O anda her şey netleşti.
Bu sadece annemi kontrol etmek değildi.
Bu benim hayatımı da elimden alma planıydı.
Ertesi sabah Derya kahvaltıya indiğinde beni sakin gördü.
Belki de hâlâ kazandığını düşünüyordu.
Masaya oturdu.
“Dün biraz zor geçti.”
Başımı kaldırdım.
“Evet.”
“Annen için en doğru kararı vermemiz gerekiyor.”
Ona baktım.
“Katılıyorum.”
Gülümsedi.
“Gerçekten mi?”
Başımı salladım.
“Evet. Ama önce bazı gerçekleri konuşmamız gerekiyor.”
Önüne dosyayı koydum.
Ses kaydının çıktıları.
Banka kayıtları.
Silinen kamera bilgileri.
Yüzündeki renk değişimini gördüm.
İlk kez korktu.
“Bunu nereden buldun?”
Sessizce cevap verdim.
“Senin unuttuğun bir şeyden.”
“Neyi?”
“Ben seni izlemiyordum Derya.”
Kısa bir duraklama oldu.
“Sen kendini ele veriyordun.”
Aylar sonra annem tekrar eski odasına döndü.
Perdeleri açıldı.
Evi yeniden eski sıcaklığına kavuştu.
Derya yaptığı şeylerin sonuçlarıyla yüzleşti.
Adalet gerekeni yaptı.
Ama annemin bana söylediği bir cümle her şeyden daha değerliydi.
“Bazen insan en büyük ihaneti düşmanından değil, güvendiği kişiden görür.”
Pencerenin önünde oturup dışarı baktım.
O gün eve döndüğümde sadece annemi kurtardığımı sanmıştım.
Ama aslında kaybettiğim başka bir şeyi de bulmuştum.
Gerçeği.
Ve artık biliyordum:
Bir aileyi ayakta tutan şey kan bağı değil, birbirine karşı dürüst kalabilmektir.
