Kızımın Okul Çantasından Çıkan Eski Fotoğraf Beni Donup Bıraktı — Çünkü Fotoğraftaki Kişi Yıllardır Aradığım Biriydi. –
"Ekrandaki kişiyi tanıyor musun anne?"
Telefonu bana uzattı.
Ekrandaki isim yıllardır unuttuğum bir isimdi…
Ama asıl şok edici olan, o kişinin hâlâ hayatta olması değildi.
Asıl korkunç olan şey, kızımın onu benden gizli olarak haftalardır tanıyor olmasıydı…
"Ekrandaki kişiyi tanıyor musun anne?"
Kızımın uzattığı telefona baktığımda ellerim titremeye başladı.
Ekrandaki isim yıllardır kalbimde taşıdığım o isimdi.
"Murat."
Abimin adı.
20 yıl boyunca her gece aklımdan geçirdiğim, nerede olduğunu bilmediğim, öldü mü kaldı mı öğrenemediğim abim…
Ama fotoğrafta gördüğüm kişi artık yaşlanmıştı. Saçlarına beyazlar düşmüş, yüzünde yılların bıraktığı izler vardı.
Ve en korkunç olanı…
Kızım onunla çekilmiş bir fotoğrafı bana gösteriyordu.
"Anne…" dedi kızım kısık bir sesle. "Bana bunun senin abinin olduğunu söyledi."
Sandalyeye oturdum.
"Sen onu nereden tanıyorsun?"
Kızım gözlerini kaçırdı.
"Okul çıkışında beni bekliyordu. İlk başta korktum. Ama bana adımı söyledi. Sonra senin çocukluk fotoğraflarını gösterdi."
Boğazım düğümlendi.
"Ne zamandır görüşüyorsunuz?"
Kızım cevap vermeden önce birkaç saniye sustu.
"Yaklaşık iki aydır."
İçimde bir şey parçalandı.
İki aydır…
Kızım, benim yıllardır aradığım insanla görüşüyordu.
Ama neden bana söylememişti?
"Neden sakladın benden?"
Kızımın gözleri doldu.
"Çünkü bana senden korktuğunu söyledi."
Bu söz beni daha da şaşırttı.
"Abim benden mi korkuyor?"
Kızım başını salladı.
"Hayır anne… Senin ona kızacağından korkuyor."
O gece sabaha kadar uyuyamadım.
20 yıl önce olanları tekrar düşündüm.
Murat benim sadece abim değildi. Babamızı kaybettikten sonra beni büyüten, annem hastalandığında bütün yükü omuzlayan kişiydi.
Sonra bir gün…
Bir tartışma yaşadık.
Hayatımın en büyük sırrını öğrendiğim gündü.
Murat bana ailemizin yıllardır sakladığı bir gerçeği anlatmıştı. Ama ben ona inanmak istememiştim Devamı....
