En Yakın Arkadaşım Düğünümde Kocamla Birlikte Ortadan Kayboldu — 10 Yıl Sonra Geri Döndüklerinde Ellerinde Bir Sır Vardı

Gelinliğimin kuyruk kıvrımında aldrig bir kir vardı; parıltılı kumaşın üzerine dökülen ışık düğün salonunu bal peteğine çevirmişti. Merve beni son kez aynada düzeltirken gözleri kaygıyla doluydu ama bana güç veren o gülüşü vardı. Deniz'in elleri titriyordu; nikâh masasına yürürken kalbim onunla iki atışı paylaşmıştı. Konfeti patlamış, alkışlar yerini kadeh şampanyalara bırakmıştı.

Düğünün vakti gelip çattığında, takılar takıldı, sözler söylendi. Sonra kısa bir ara verdik; fotoğrafçı yanımızda gülümseyerek bir poz daha çekmek istedi. Ben arkamı döndüğümde Merve ve Deniz yoktu. Öylece kaybolmuşlardı—sanki bir gölge gibi çekilmişlerdi o anın içinden. Masanın üzerinde küçük bir not vardı: "Geri döneceğiz. Güvende ol."

İlk akıl yürütmem ihanetti; ikinci aklım kaygıydı. Notun rastgele bırakılmışlığı doğal değildi; sanki planlanmış, aceleye getirilmiş ama dikkatlice düşünülmüştü. O gece ekipler geldi, telefonlar çalındı; Merve'nin telefonundan son sinyal şehir merkezindeki bir kamera kayıtlarına takıldı ama orada da bir boşluk vardı. Boşluk, her geçen dakika daha ağırlaşıyordu.

Günler hafta, haftalar ay oldu. Gazeteler hikâyeyi sansasyonel bir başlıkla aldı: "Gelininin Gözleri Önünde Uçup Giden Aşk." Komşuların fısıltıları, akraba ziyaretleri, arkada kalanlar için hazırlanan kahveler bana gök yüzünün daraldığını hiss ettirdi. Polis soruşturması resmi bir suç kaydıyla ilerledi ama sonuçsuzdu. Merve'nin ailevi geçmişi, Deniz'in eski borç iddiaları; herkes kendi teori makinesini çalıştırdı.

Ben ise kaybolmuşluğu başka bir şeye dönüştürmeye çalıştım: hata sayfalarını temizlemek için çalıştım, arkadaşlıkları yeniden şekillendirdim, izlerimi soldurdum. Ama gecenin bir yarısı uyanıp o notu okuduğumda kalbim yeniden o boşluğa düşüyordu. O notun basit cümlesi bana hem vaat hem de işkenceydi. 'Geri döneceğiz. Güvende ol.' Kim neyi, kimden koruyordu?

On yılda birçok şey değişti. Deniz ismi skandalla anılmaya devam etti; Merve ismi ise merhametle yinelendi. Bense kendi gölümü büyüttüm; bir apartman katında bitkiler, kitaplar, unutulmuş bir fotoğraf albümü. Yıllar yılı sustuğumda, orada birikmiş öfkeler, sorular, affederken bile kalan kırıklar vardı. Bir keresinde rüyamda Merve'yle konuştuğumu gördüm; cevap alamadan uyandım. Her cevap beni biraz daha incitiyordu grsele ilerleyin devamı sonraki sayfda...