Köyün sırtını yasladığı ulu çam ormanının eteğinde, taş duvarları sarmaşıklarla örtülü, tek başına duran bir evde geçerdi günlerim. Kırk beş yaşındaydım. Yıllar önce genç yaşta yitirdiğim kocamın ardından bu vadide …
23 yaşındaydım ve hayatımda sahip olduğum tek şey, her sabah işe giderken otobüs parasını hesaplamak zorunda kalmayacağım bir gelecek umuduydu. Annem hastaydı. Babam yıllar önce bizi terk etmişti. Üniversiteyi yarıda …
Ertesi sabah Adrian’ın odasına girdiğimde onu pencerenin önünde buldum. Tekerlekli sandalyesinde oturuyor, dışarıdaki bahçeye bakıyordu. Beni görünce hemen kapıyı kapatmamı işaret etti. “Lydia, dün gece gördüklerini kimseye anlatmadın, değil mi?” …
Baran’ın kapıdan çıkışını izlerken içimde garip bir boşluk oluştu. Az önce yıllardır hayalini kurduğumuz kızımız doğmuştu. Onu ilk kez kucağına alan adam, mutluluktan ağlamak yerine doğum lekesini görür görmez kaçmıştı. …
Genç oğlum, yalnız yaşlı komşumuza bir yıl boyunca yardım etti. Vasiyetinin son okumasına davet edildiğimizde, ailesi ona güldü… ta ki avukat son zarfı açana kadar. “Canım, yine mi buradasın?” diye …
35 yaşındaki bir kadın olarak hayatımın en sakin dönemlerinden birini yaşıyordum. Ta ki evimdeki bir arızayı tamir etmek için gelen 25 yaşındaki genç ustayla tanışana kadar. İşini yıllardır yaptığını söyleyen …
